Het Nieuwe Werken begrijpt men vaak verkeerd. Ik noem het zelf nu al maanden Slim Werken, want anders krijgt het een te commerciële jus van dat grote IT bedrijf (je weet wel die ene), die dit marketing concept sinds een aantal jaren intensief in de markt zet. En binnen Het Nieuwe Werken heeft de technologie als component te vaak een te sterk aandeel, dus vandaar de verandering in naam.
Maar eigenlijk bedoel ik nog iets anders. Het is namelijk ook vaak een afgeleide van op welke manier bedrijven zoals Interpolis, Microsoft en de Rabobank hun manier van werken hebben geherdefinieerd en ingevuld. Natuurlijk zijn dit inspiratiebronnen, maar voor velen zijn dit voorbeelden die alleen maar tot de verbeelding spreken, niet herkenbaar zijn en niet aansluiten bij hun realiteit.
De denkwijze rond Slim Werken is eigenlijk zeer simpel, maar door de vele aanvliegroutes (duurzaamheid, talentvolle mensen, efficiency, werkplek, …) heeft het een brede scope gekregen en kan het complex worden. Praktisch gezien bestaat Vernieuwing in Werk uit kleine aanpassingen binnen de organisatie om positieve resultaten op termijn te bereiken, van structurele aard. Slim werken heeft naast een interne focus nog een veel belangrijkere, want geld verdienen doe je met en aan klanten; dus in hoeverre helpt Slim Werken mee aan verbetering richting je klanten en externe relaties ?
Een aantal weken geleden was ik betrokken bij een adviesklus bij een middelgroot bedrijf waarbij al snel bleek dat controle vanuit de IT-afdeling zeer groot was. Mens en werk werden niet ondersteund door de inzet van tools, maar tegengewerkt en beveiliging ging voor alles. Maar kort door de bocht, is door de inzet van een paar smartphones effectiviteit gigantisch verbeterd en is e-mail, als belangrijk communicatiemiddel ontsloten. De ROI schat men zelf in als boven de 500% !
Vernieuwing in Werk of Slim Werken is voor de één een zeer grote stap (waarbij de intrek in een nieuwe locatie samengaat met een andere manier van werken en verandering van leiderschap) en voor de ander (inzet van een simpele smartphone om overal, onafhankelijk van plaats en tijd e-mail te plegen) zeer praktisch, simpel en nodig.
Doelstellingen worden vaak te vaag en vrijblijvend geformuleerd als wensen, intenties of goed voornemens. Praat met je mensen en leer van hen, neem hen serieus en probeer aan de hand van gepriotiseerde, kleine ambities tot SMART doelen te komen.
Wacht niet op morgen …
Godfried Boogaard
Godfried vertaalt de visie op het nieuwe werken in concrete scenario’s die de start zijn van een implementatietraject waarbij de thematieken structuur, organisatie, inspiratie en cultuur centraal staan. Hiermee wordt een begin gemaakt om een strategische en organisatorische verandering binnen een bedrijfsomgeving met mensen te bewerkstelligen en wordt er een antwoord gegeven op de uitdagingen waar organisaties mee geconfronteerd worden, zoals de toenemende afhankelijkheid van technologie en het binden en boeien van menselijk talent.
godfried@mens20.nl
Secured by
Hoi Godfried,
Lekker leesbaar verhaal, dat tot nadenken zet… en bij mij een (analytische) reactie uitlokt. De titel suggereert overigens iets anders dan de stelling in je verhaal, maar dat nodigt des te meer uit om (constructief) te reageren.
Wat de titel impliceert is een algemeen advies -dus aan iedere organisatie?- om het simpel te houden.
Je hangt dit vooral op aan een voorbeeld van een quick-win oplossing, die voor een specifieke (kleine) organisatie succesvol is gebleken. Je onderkent daarentegen zelf ook dat zo’n oplossing niet per definitie de beste en (meest) werkbare stap is voor iedere organisatie, die iets wil en kan met Het Nieuwe Werken/Vernieuwing in Werk/Slim(mer) Werken.
In wezen maak je onderscheid tussen:
a) integrale, complexe HNW/ViW trajecten, die in elk geval bij grote jongens aan de orde zijn (en die vragen om een visie en draagvlak binnen en meer of minder sturing vanuit de top van zo’n organisatie)
b) kleinere (’slim werken’) trajecten, die makkelijker van onderaf geinitieerd en gedragen kunnen worden en direct aansluiten bij behoeften in de praktijk van alledag
Bij de bottom-up benadering en ontwikkeling in die 2e categorie, die je propageert, hoeft het management alleen maar ja te zeggen tegen een SMART stap en een beperkte investering met een overtuigende business case. Zowel in een kleinere als in een grotere organisatie kan dit inderdaad een laagdrempelige stap zijn, waarmee je al relatief veel kunt bereiken op het vlak van HNW/ViW.
Zo’n quick-win hoeft echter niet op zichzelf te staan maar kan ook een slimme eerste stap zijn in een complexer en langdurig integraal traject. Zowel om de boel in beweging te krijgen, als om voor zo’n ingrijpender veranderingstraject betrokkenheid en draagvlak te creeren op de werkvloer. Maar het is dan wel handig om te kijken hoe die stap past in het grotere (lange termijn) plaatje.
Dus misschien zou een betere titel zijn, die ook aansluit bij jouw boodschap: “start by keeping in simple” of iets bescheidener “maybe starting by keeping it simple?”. Zo suggereer je niet dat een organisatie klaar is met die ene succesvolle laagdrempelige stap, maar houd je de weg open voor een breder traject na zo’n 1e simpele stap.
Overigens verwijs ik in dit kader graag naar een ‘goeroe’ in Nederland op het vlak van ’slimmer werken’ (lifehacking), Martijn Aslander, die onder meer regelmatig zeer toegankelijke en inspirerende verhalen hierover opdist op allerlei seminars en binnen bedrijven. Misschien ook een aardige om uit te nodigen bij ons beoogde life event. Hij propageert bij het kijken hoe zaken slimmer kunnen in het algemeen het meer denken vanuit de mens/medewerker, in plaats van de klassieke ondernemingsbelangen. Dit sluit ook goed aan bij het begrip ’sociale innovatie’, dat steeds meer in zwang raakt.
Hi Godfried,
Leuk om zo over je visie te lezen en te zien hoe je dit, met kleine stapjes, in de praktijk brengt.
Daar ligt volgens mij ook de kracht. Dat je een visie op werk en de organisatie van werk bepaald die aansluit bij hegeen jij als organisatie moet doen om je klant/eindgebruiker/burgers tevreden te stellen. Daarbinnen zijn het juist de (concreet gedefinieerde) “baby-stapjes” die tot resultaat leiden.
Het meten van puur ROI blijft dan altijd een spannende…. Wat te denken van arbeidstevredenheid en de perceptie van je klant/eindgebruiker/burger??
Ha Godfried, leuk geschreven stuk. Ik houd van slim en simpel. Het is essentieel om te weten waar je heen wilt. Echter het is meestal niet te bewijzen dat het doel ook de effecten heeft die je voor ogen hebt. Ook al bereid je je nog zo goed voor. Waar het volgens mij om draait is het geloof in de optimalisatie en de aannemelijkheid daarvan. Bewijzen zou natuurlijk mooi zijn maar als je voorop loopt dan is er meestal niets te bewijzen. Dit wil natuurlijk niet zeggen dat je vaag bent in je uitspraken juist concreetheid helpt bij de aannemelijkheid en het geloof in de toekomst…
Mooi verhaal Godfried.
Verandering moet inderdaad uit de organisatie komen en soms zijn kleine veranderingen al zo een stap vooruit. “One small step for man, one giant leap for the organization”
Daarnaast wordt Vernieuwing in Werk nogals eens ingezet om de naam en om hip te zijn. Zonder duidelijke visie en/of doelstelling ga je op reis zonder te weten waar je heen gaat. Voor je het weet ben je je inentingen vergeten (oftewel, je bent verkeerd voorbereid of helemaal niet) of kom je op een (achteraf gezien) verkeerde bestemming. Als je er al komt!
Goed stuk en helemaal eens dat veranderrichtingen uit de organisatie zouden moeten komen. Daarnaast wordt visie vaak niet bepaald met eigen werknemers. Zonde want een enorm waardevolle bron!
Jos