Kennis delen of kennis binnen houden?

Laatst had ik een erg leuk gesprek bij een klant van ons. De discussie ging over hoe je een organisatie meer zichtbaar maakt in z’n omgeving. In dit geval was de omgeving haar klanten, alumni en potentiële nieuwe medewerkers. Ik vind dat kennis delen (los van de manier waarop) je als organisatie meer zichtbaar maakt.

Zodoende kwamen we op het onderwerp van kennis delen buiten je organisatie. Met als vraag of je als organisatie je kennis nu moet vasthouden of juist moet delen met je omgeving. In het gesprek merkte ik hoe vanzelfsprekend het voor mij en mijn collega’s bij Tam Tam is om kennis te delen met de buitenwereld. Voor klanten is het soms heel nieuw en niet zo vanzelfsprekend. De vraag die naar voren kwam tijdens de discussie kwam ongeveer hier op neer.

Wat is je meerwaarde van jou als individu of organisatie wanneer je kennis die je hebt al hebt gedeeld met de buitenwereld?

Oftewel, je hebt je kennis gedeeld. Je kunt een trucje en hebt net uitgelegd wat het trucje is. Waarom zouden mensen (lees ‘opdrachtgevers’) jou nog vragen om hen te helpen bij hun problemen.
Eerlijk gezegd moest ik er even over nadenken, het is namelijk zo vanzelfsprekend om te delen. Toch kon ik al snel een paar goede voorbeelden geven waarmee de vraagsteller overtuigd was. Volledig volgens mijn principes deel ik deze graag met mijn lezers.

Het komt er simpelweg op neer, dat wat je deelt of vertelt is slechts het topje van de kennis-ijsberg. Wanneer je een ervaring vertelt, laat je veel (relevante) informatie achterwege. Vergelijk het met de volgende situaties:

• Wanneer je (tijdens je studie) een boek gelezen hebt, heb je na het lezen dezelfde kennis als de auteur van het boek?
• Wanneer je op een conferentie aanwezig bent, zit je dan na een sessie op hetzelfde kennisniveau als de spreker?

Het antwoord op deze vragen is simpelweg en duidelijk ‘Nee’. De auteur of de spreker heeft je het topje van de ijsberg laten zien. Veel van de redenatie is je nog niet duidelijk geworden. Vaak wordt alleen uitgelegd hoe je iets moet aanpakken of hoe iets werkt. De kans is groot dat de persoon die de kennis deelt een aantal keer op z’n gezicht is gegaan voor hij tot de juiste aanpak kwam. Het bekende gezegde dat je veel leert van je fouten gaat daarbij echt op. Het maken van fouten en zelf met de materie bezig zijn zorgt ervoor dat je je ‘trucje’ niet in één specifieke situatie kunt uitvoeren, maar dat je je kunt inleven in een situatie. Je hebt een referentiekader ontwikkeld. Dit referentiekader is de ijsberg en je wat je beschrijft vaak meestal het puntje ervan.

Je geeft je ‘competitive edge’ wat mij betreft dus niet weg. Sterker nog, het delen van kennis helpt je verder! Door te vertellen en te schrijven over je ervaringen op een community bijeenkomst, een blog of Twitter geef je kennis weg. Anderen kunnen zich aan je optrekken. Je publiek geeft echter ook feedback en je kunt zaken bediscussiëren. Dat zorgt ervoor dat je van je publiek leert.
Daarnaast wordt je door anderen gezien als individu met kennis wat, naast dat het je ego kan strelen, ook relevant is voor het verkrijgen van nieuwe opdrachten en contact met de juiste mensen. Oftewel vanuit een zakelijk oogpunt gezien is het delen van kennis misschien juist wel positief doordat je aanzien krijgt en gevraagd wordt voor opdrachten.

Gun anderen dus inzicht in je kennis en deel. Zorg dat je niet alleen komt halen maar breng ook! Hoe junior je ook bent, je kunt altijd iets brengen. Als junior of buitenstaander heb je namelijk een verfrissende blik op een onderwerp.