Je legt wat mij betreft precies de vinger op de zere plek. Door iets “nieuw” of “hedendaags” te noemen, zeg je feitelijk niks. Hedendaagse kunst zal altijd bestaan, net als een nieuwe manier van werken. Het gebruik van gereedschap was ooit nieuw; Homerus was ooit hedendaags, de boekdrukkunst was ooit nieuw; Rembrandt was ooit hedendaags, de lopende band was ooit nieuw; Picasso was ooit hedendaags. Afijn, zo kunnen we nog wel even doorgaan.

Neemt niet weg dat er ‘iets’ aan de hand is met de nog steeds groeiende capaciteit van de digitale infrastructuur en de explosie van beschikbare informatie, kennisdeling en alle nieuwe organisatievormen en verdienmodellen die dit met zich mee heeft gebracht en nog steeds brengt. Als een term als ‘Het Nieuwe Werken’ helpt om deze trend breed onder de aandacht te brengen, dan is dát op zich al waardevol. HNW is daarom volgens mij op dit moment niks meer of minder dan (zeer) nuttige marketing.

Ik probeer in mijn artikel ook juist naar voren te halen dat we de discussie niet moeilijker moeten maken. We kunnen beter langer denken over echte vernieuwende concepten. Je hebt zelfd het oude werken neit nodig om het nieuwe te verzinnen….

Kun je mij uitleggen wat je precies bedoelt met je laatste alinea en je laatste zin. Ik begrijp niet helemaal wat je zegt. Wat bedoel je precies dat weinig met Moderne kunst te maken heeft?

Klopt flexibele plekken heeft een organisatie maar om één reden. Dat is kostenbesparing. Geen enkele werker ziet het directe nut van iedere dag ergens anders te zitten. Ik kan het me wel voorstellen dat je per activiteit een andere plek op gaat zoeken, maar dat is niet de invulling van flexplekken…

In tegenstelling tot de moderne kunst (die blijkbaar toch scherper gedefinieerd is) is “het nieuwe werken” nog steeds een (te?) vaag begrip.

De vraag blijft immers: waar ligt de grens tussen nieuw en oud?
Hoeveel scoringspercentage van welke criteria heb je nodig om “gekwalificeerd” te zijn als “nieuwe werker”?
Bestaat “het nieuwe werken” wel? of zou het eigenlijk “steeds nieuwer werken” moeten heten? Met andere woorden: wat in 2002 nieuw werken was is nu misschien al wel achterhaald?

In mijn ervaring blijft de reële waarde beperkt: geen klant die het eist, geen bedrijf dat het voor marketingdoeleinden inzet.
Natuurlijk is het goed om de discussie levendig te houden, om bedrijven te informeren over de nieuwste trends etc. Maar zolang “het nieuwe werken” geen hardere definitie heeft vraag ik me af of je er echt iets mee kunt.

Werken en de manier waarop we dat doen zijn een belangrijk onderdeel van onze samenleving en als zodanig constant aan ontwikkeling onderhevig. Je zou dus kunnen stellen dat ‘werken’ per definitie op ieder moment nieuw is.

Als je ‘het nieuwe werken’ wilt definiëren zul je de kenmerken ten opzichte van ‘het oude werken’ moeten definiëren. Iedereen die zijn brood probeert te verdienen met adviseren over ‘het nieuwe werken’, zal – omdat hij zich in de markt waarin hij zich begeeft wil onderscheiden – een unieke definitie hanteren.

Dat heeft weinig met Moderne Kunst te maken.

Mijn complimenten over je stuk. Erg interessante vergelijking. Kunst is iets heel persoonlijks, er zijn mensen die van moderne hedendaagse kunst houden en mensen die meer geroerd worden door de klassieke uitvoeringen.

Kunst is voor veel niet kenners niet te volgen. Zeker bij hededaagse kunst passeren nog al eens kreten als dat kan een kind ook de revue. Toch als je je in kunst verdiept ga je steeds beter begijpen dat je kunst moet beleven. Dat bepaalde kunst je tot in je diepste ziel raakt en ander kunst je compleet ongeboeid laat.

Misschien geldt dat ook wel voor het nieuwe werken. Je moet het beleven om te ervaren wat het voor jou of jouw organisatie kan betekenen. Gevoel is iets niet tastbaars. Vergelijk het met kwaliteit, iets wat bijna niet te meten is en toch weten we binnen een paar minuten vaak al of we met kwaliteit te maken hebben of juist niet.
Maar omdat het minder tastbaar is is het niet minder belangrijk. Maar omdat beleving voor een groot deel subjectief is, zul je misschien altijd verschillende vertalingen van het nieuwe werken houden.

Ik geloof zeker dat het nieuwe werken een stroming is en dat het straks gezien wordt als een van de manieren. Je voelt je er goed bij of niet. Ik denk echter wel dat bepaalde facetten van het nieuwe werken wel steeds ‘normaler’ gaan worden. Toch zullen er mensen en of organisaties (voor een deel )blijven hangen in andere vormen van werken, omdat bijvoorbeeld de functie het niet toelaat, of omdat de cultuur het niet toelaat.

Neem nou de flexibele werkplek, daar zie je ook mensen die steeds weer op dezelfde ‘flexible’ plek zitten en dit dan ook min of meer als ‘hun’ plek beschouwen.Ben je dan met het nieuwe werken bezig