Afgelopen jaren is mijn manier van werken nogal veranderd. Werk en privé lopen meer door elkaar heen en HP Elitebook 2730 gaat altijd mee. Als een soort nomade werk ik waar en wanneer er gewerkt moet worden. Papier heb ik al lang niet meer bij me, een pen steek ik voor de zekerheid nog wel op zak. Travel light is het credo.
Kortgeleden was ik me aan het voorbereiden op een kennismakingsgesprek met een nieuwe klant. Onbewust voegde ik aan het dossier ‘nieuwe werken’ een nieuwe map toe, ‘nieuw acquireren’.
Sinds kort ben ik regelmatig te vinden op Twitter. Daar ‘ontmoet’ ik mensen die mij inspireren en informeren en ik ben nog geen week actief op Twitter en krijg mijn eerste lead al te pakken. Het is even zoeken en je moet de juiste mensen kennen, maar goed, dat is in het normale leven ook zo, toch? In ieder geval zie ik zo direct de toegevoegde waarde van Twitter, ik ben om
.
Ok, afspraak gepland en dus voorbereiden. Ik zoek online wat meer achtergrondinfo over mijn gesprekspartners, LinkedIn, Plaxo, Facebook etc. Zo weet ik wat ze in het verleden hebben gedaan en ga ik op zoek naar aanknopingspunten. Ook bel ik met iemand uit mijn netwerk die bij het betreffende bedrijf werkt. Notities zet ik in OneNote, ik ben klaar voor het gesprek.
Even zoeken naar de juiste locatie, want TomTom is met verlof, maar dan toch: bestemming bereikt. We hebben een leuk gesprek en ze tasten af wie ik ben, wat ik kan. Niets nieuws onder de zon. Wel nieuw: ik heb extra middelen om aan te tonen dat ik goed ben in mijn werk en dat ik binnen het team zou passen. Het hangt niet meer alleen af van het gesprek of mijn CV.
Tijdens het gesprek staat mijn tablet aan, OneNote open. Omdat ik niet anders meer zou willen werken en dat wordt gezien en gewaardeerd. Dan een vraag over referenties: kunnen ze een eerdere werkgever of klant bellen? Ik vertel dat mijn vorige klant uit zichzelf een aanbeveling over mij schreef op LinkedIn, omdat hij zo tevreden was en ik voeg eraan toe dat er op mijn profiel ook aanbevelingen staan van mensen uit hun eigen bedrijf.
Dat levert punten op merk ik, mijn antwoorden en houding vallen in goede aarde. Daarbij ben ik ook relaxter, voel minder dan anders de neiging mezelf verbaal te moeten bewijzen. De feiten spreken meer voor zich.
Nog niet zo lang geleden zag acquisitie er voor mij anders uit: intensieve bestudering van een functieprofiel en de website, bedenken van een aantal prikkelende vragen en het samenvatten van mijn beste kenmerken. Voorafgaand aan het gesprek was ik vaak wat gespannen, omdat het in dát uur moest gaan gebeuren.
Nu merk ik dat het anders gaat, ik met deze nieuwe middelen meer tot mijn recht kom en dat acquisitie daarmee voor mij een nieuwe dimensie gekregen heeft. Herkenbaar of niet?






Mooie, inspirerende blog! Bedankt dat je dit hebt gedeeld met anderen!
Eigenlijk weet je zelf vaak prima wat de mogelijkheden zijn maar om het dan ook echt te laten integreren met je manier van werken is ten tweede. Merk echt dat het een groeiproces is en ben nu weer een stapje dichterbij.
Leuk, dank je wel!